23 Kasım 2016 Çarşamba

Sinem'in Normal Doğum Hikayesi

Merhaba BYBO,

Son bir yıldır bebek yapmayı planlıyorduk. Hatta neden olmuyor acaba diye sormak için doktora bile gitmiştik. Doktor, “Tüm değerler normal sadece neden olmuyor diye stres yapmayın, akışına bırakın.” demişti. Ertesi ay tatile Rodos’a gittik. Gittiğim en huzurlu tatildi. Bol bol kitap okudum, uyudum, dinlendim (yazar burada o günleri çok özlediğine atıfta bulunur ☺) Sonraki ay reglim gecikti. Çok ümitli değildim ama test aldım. Bir de ne göreyim çok silik hafif bir ikinci çizgi… Eczanedeki bütün testleri aldım hepsi aynı; silik. Eşime sakin ol kesin değil ama hamile olabilirim dedim. Testleri gösterdim. En son kendisi sandalyenin üzerine çıkmış, lambanın altında fenerle teste bakıyordu ☺. Ertesi gün doktora gittim kan testi yaptırdım. Beta Hcg 80, kesin bir şey yok hamile olabilirsiniz 10 gün sonra tekrar gelin dedi. Nasıl yani? Hamile miyim değil miyim? Hemen başka bir doktora gittik. O da aynı şeyleri söyledi. Hatta olumsuz boş gebelik olabilir dedi. Dünyalar başıma yıkılmıştı. (Şimdi neden o zamanlarda bu kadar üzülmüştüm stres yapmıştım bilmiyorum. Ama kabul ediyorum biz çok heyecanlı ve panik bir çiftiz.) 

10 gün sonra kalp atışlarını duyduğumuzda dünyalar bizim olmuştu. Ama yine de zaman zaman endişeleniyordum. Sonraki haftalar 11. Hafta gözleri oluşur, 13. Hafta kulakları oluşur şeklinde okumakla geçti. Hatta BYBO grubu da bu sayede buldum. Genel olarak sorunsuz bir hamilelik geçirdim. Doktorum çok iyi bir üniversitede Profesördü. Ona 20. Hafta da ben normal doğum yapmak istiyorum dedim. O da “buna sen karar veremezsin, daha bunları konuşmak için çok erken.” dedi, ve o andan itibaren o doktora bir daha gitmemeye karar verdim. İyi ki de öyle yapmışım. İnternetten doğal doğumu destekleyen doktorları araştırmaya başladım ve sonunda doktorumu buldum. Ona çok güveniyordum. 32. Hafta’da eşimle birlikte doğuma hazırlık eğitimimizi aldık. Eşim doğuma girmeyi başta kabul etmedi ama yoğun ısrar ve tehditler sonucu kabul etti. 40. haftada toplam 18 kilo almıştım. Günde 3-4 km yürüyüş yapıyordum. Hatta son günlerde hurma yemeye başlamıştım. Bir gün tuvalette nişan olabileceğini düşündüğüm bir sıvı gördüm. Doktorum hemen de doğum başlayabilir 1 hafta sonra da dedi. 

Ertesi gün, saat 18:00 gibi dışarıda bir cafede otururken birden altıma çiş yaptığımı düşündüm. Üzerim sırılsıklam olmuştu. Doktorumu aradım, hastanede buluşalım dedi. Hatta Şu an dışarıdayım, duş alıp gelsem olur mu dedim o da fazla gecikme istersen dedi ve biz 10 dk. sonra hastanedeydik. Her şey normal, açılma 1 cm. sancıları 24 saat boyunca bekleyebiliriz hiç bir müdahaleye gerek yok dedi. Günlerden Pazar ve hastane bomboştu. Eşimle daha önceden planlamıştık doğumda sadece ikimiz olacaktık başka kimse istemiyorduk. Bol bol merdiven inip çıktım. Odamda duş aldım. 2-3 saat sonra hafiften sancılar gelmeye başladı. Çok düzensiz ve kısa süreliydi. Eşim sancılar sırasında bana masaj yapıyordu ve sancıları kolay atlatıyordum. Ama açılma bir türlü olmuyordu. 

Gece 03:00 sularında sancılar şiddetlenmeye başlamış, sular gelmeye devam ediyor ama açılma 4 cm’di. Saat 07:00’da açılma artmayınca epidural istedim. Sonrasında açılma çok hızlandı. Her şeyi hissediyordum bebeğin geldiğini, ıkınma istediğini.. Sadece ağrı duymuyordum. Galiba burada epiduralin dozu çok önemli. Saat 10:00’da doktorum geldi. Açılma tam dediğim zaman ıkın, dediğim zaman dur dedi. Bu arada eşim sımsıkı elimi tutuyor beni cesaretlendiriyordu. Saat 11:00’da kızım Maya 3.900 gram ağırlığında doğdu. Doktorum hemen göğsüme verdi. İlk emzirme çalışmalarına hemen başladık. Kordonu nabız düşene kadar kesilmedi ve kordonu babası kesti. Kucağımda kalktım ilk muayenesini ebemizle beraber yaptık. Doğumhane kapısının önünde tüm sevdiklerim beni bekliyordu. Kucağımda kızım yürüyerek çıktım, odama geldim. Çok ama çok yorgundum ama bir o kadar da şaşkın, mutlu… 

Bizim için Maya ile hayatımızda yepyeni bir kapı açıldı. Hastanede odamıza geldiğimizde ben hala emzirmeyi başaramıyordum. Her şeyi okumuştum, çalışmıştım ama hemen emziririm diye düşündüğüm için bebeğimin beni neden emmek istemediğini anlamıyordum. Sarılık değeri sınırdaydı. Mememi tutmuyordu kızım. Hemşireler geldi, gitti olmadı. Bu arada ben tüm gece doğum sancısı çektiğim için bir ara uyumuşum ve biraz mama takviyesine izin verdim. Eve geldik, göğüslerim taş gibi olmuştu ve kızım hala emmiyordu. Tomris'in emzirme notları, ten tene temas (evde çıplak yaşıyorduk ikimizde) ama olmuyordu işte... Artık çok panik olmuştum, gözyaşlarımı tutamıyordum. Doğum yaptığım hastanedeki çocuk doktoruna gittim, emmiyorsa boş ver mama ver demişti. Nasıl yani? Tam o sırada mahallemdeki sağlık ocağından aradılar. Her şey yolunda mı? Emziriyor musunuz? Dediler. Ben de ağlayarak hayııırrrr… dediğimi hatırlıyorum. Gelin buraya hemen bakalım dediler. 3 gün boyunca günde 2 kez hemşirelerde kızımın mememi tutması için çalıştık. Sonunda ancak silikon meme ucuyla mememi almaya başladı. Olsun dedim zamanla bunu atarız. Kızım 6 ay anne sütü aldı. Emzirme dönemlerim çok zorlu oldu. Çünkü memeyi tam kavrayamadı hiçbir zaman. Ama yine de bu da benim için büyük bir başarıydı diyorum. Belki de BYBO grup olmasaydı, benim bu grupta emzirmeyle ilgili sayısız postum sorularım olmasaydı, bu kadar bile emziremeyecektim. 

Şimdi Maya 18 aylık, hareketli, meraklı, mutlu bir bebek. Herkese keşkesiz, kolay ve mutlu doğumlar dilerim. 

Sinem

Bebek Yapım Bakım Onarım

Bebek Yapım Bakım Onarım